Saturday, 25/11/2017
ãÇÆæیÓÊ åÇی ÇÝÛÇäÓÊÇä 6 ÌÏی ÓÇáÑæÒ ÊÌÇæÒÓæÓیÇá- ÇãÑیÇáیÒã ÔæÑæی ÈÑ ÇÝÛÇäÓÊÇä ÑÇ ãÇääÏ 7 ǘÊÈÑ ã͘æã ãی˜ääÏ
شنبه ۴ قوس ۱۳۹۶
ÇÔÚÇÑ

بہ مناسبت صدمین سالگرد ھشت مارچ روز جھانی زن !

وبدین وسیلہ روز زن را بہ ھمہ زنان کارگر ومبارز وھمہ زنان رنجدیدہ ای جھان

بخصوص زنان دربندافغانستان تبریک می گویم ۔فرخندہ وجاوید باد این روز خجستہ!۔

 

سوما کاویانی

 

 

 

بگو خواھر بگو

 

 

بگو خواھر بگو

خاموشی تو سزای عظیمی است

شلاق نا مردمیست

شکنجہ استخوان ھای نازک منست

نگاہ تو ۔ ۔ ۔ ۔

نگاہ پر از شکوہ و شکایت تو۔ ۔ ۔ ۔

نگاھی خاموش تو۔ ۔ ۔ ۔

خود یک فریاد است۔

کہ این گنبد نیلوفری را خواھد لرزاند۔

دستان خلاق تو کہ از ھیچ کاری دریغ ندارد،

کبود از شکنجہ کدامین جلاد است؟

کدامین نا انسان ۔ ۔ ۔ ۔

کدامین نامرد۔ ۔ ۔ ۔

کدامین بی مروت۔ ۔ ۔ ۔

بر اندام خلاق تو تسمہ جھالت کشیدہ است۔

بر پیشانی تو مھر بی وفایی گذاشتہ است۔

ترا چو جنسی عرضہ بازار کردہ است

بگو عزیزی من ،بگو۔

لیلامی تو در این صحرایی بی عدالتی ھا

حاصل کدامین خاموشی ھایت است؟

حاصل کدامین مجبوریتت؟

بگو ،بگو دوست من ، بگو ۔

بازیچہ ھوس کدامین ھوس باز شدہ ای ۔

کی حلقہ تناب دار ترا

با شراب عشق دروغین،آجین کردہ است۔

او عشق کرد و لذت برد و تو۔ ۔

بالای دار آرزو ھای خود رقصیدی ۔

او عشق کرد و لذت برد و آخرین سنگ را بر پیکر نا توان تو زد ۔

تو میسوزی و میسازی ۔

این آتش آتشین وجود تو

تا اعماق قلب مجروع مرا شعلہ ور ساختہ است۔

سیلی کہ بگونہ ھای نازک تو خورد،

چھرہ مرا باز گلگون کرد۔

بگو ای زن ، بگو۔ ۔ ۔ ۔

کہ گفتار تو مرحم زخمھای منست۔

در چشمان تو کہ ھزاران سوال و ھزاران پرسش خاموش نھفتہ است،

با یک دامن اشک فریاد میشوند۔

این فریاد را بر کش ز دل ۔

نگذار قارچ ھای نا امیدی بر دلت رخنہ کند۔

بر سایہ ھا منشین و گریہ نکن ۔

آفتاب را از خود دور نکن۔

کہ این جھان بدون تو از شکل خواھد افتاد۔

گریہ پنھان تو ،ھق ھق خاموش تو،

گزارش ز طوفان ھولناکی میدھد۔

کہ زمین را بہ خشکسالی محبت دعوت میکند۔

بگو ای زن بگو ۔ ۔ ۔ ۔

پردہ از نا گفتہ ھا بر دار۔

در چی اندیشہ ای شب را سحر کردہ ای ؟

در کدامین گودال حوادث ،

فریاد خود جا گذاشتہ ای؟

با کدامین آشوب ھمبستر بودہ ای؟

مرا خاموشی تو خواھد کشت۔

بگو بگو ۔ ۔ ۔ ۔

بگو دخترم بگو،

اندام تو زخمی شلاق کدام ستم پیشہ است؟

سرت بشکستہ ای کدامین سنگ جفاست؟

دھانت خونین ،با کدامین مشت نا مردمی است؟

دندانھایت فرو ریختہ از ظلم کدام جلاد است؟

بگو خواھر۔ ۔ ۔ ۔بگو

کہ دیگر توانم بہ آخر رسیدہ است۔

بگو کہ: تحمل دیگر برایم ناجایز است۔

کہ دیگر خاموشی جایز نیست۔

آری ،تو باید فریادت را بلند ترین آواز کنی۔

تا بشکند سکوت این گنبد نیلوفری را،

غرش سھماگین طوفان صدایت۔

کہ دیگر سنگھای کہ بہ اندام تو میخورد اندام ھمہ ما را گلگون میکند۔

کہ دگر خون سر بشکستہ تو،از چشمان ما نیز جاریست۔

کہ این جھان را خون تو رنگین میکند ۔

کہ سیلی ھای کہ بہ گونہ ھای نازک تو می خورد،

چھرہ ما را نیز داغون میکند۔

بگو مادر ، بگو۔ ۔ ۔

ناگفتہ ھا را بیان کن۔

غرش طوفانی کہ بر دلت بخاموشی نشستہ است

با آوازت بر کش

بگو، بر خیز ،بتاز

بر دشمننان آسایشت

بر آنان کہ فرزندت را بر دار میرقصانند

بر آنان کہ خون رفیق زندگیت را در سیہ چالھا مینوشند

بر خیز، بر خیز، برخیز

بر خیز بہ پا ۔

بتاز بر دشمنان میھنت۔

بتاز بر این "سیا" خو نخوار

بر این نوکران سرمایہ ،کہ خونت میریزند و بزنجیرت میکشند۔

بر خیز، بر خیز، بر خیز

بر خیز بر دار علم عدالت خواھی و برابری!

بر خیز و خاموش کن آتش جھالت را

کہ جھان را در کام خویش می کشد

کہ با امر اربابان وحشت دھانت را میبند د

کہ دستانت را در خفا میبند د

تاتو راضی بر این شوی کہ قضا و قدری است

نہ ، نہ ، نہ

نہ قضای است و نہ قدری

این تنھا انسان است کہ خلاق است

و این تویی کہ خلاقی

خاموش کن خاموش کن آتش جھالت را

کہ میسوزند روح فرزندانت را

و بخوان ای زن کلمہ آزادی را

عدالت را ،برابری را

بگو ای زن کلمہ ای استقلال را

بگو ، برخیز ، بتاز

بتاز ای زن بتاز بر دشمنان آسایش بشر

بتاز بر این اژدھا ی صد سر

بتاز ای زن ، بتاز

 

‏01‏/03‏/2011