Sunday, 19/11/2017
ãÇÆæیÓÊ åÇی ÇÝÛÇäÓÊÇä 6 ÌÏی ÓÇáÑæÒ ÊÌÇæÒÓæÓیÇá- ÇãÑیÇáیÒã ÔæÑæی ÈÑ ÇÝÛÇäÓÊÇä ÑÇ ãÇääÏ 7 ǘÊÈÑ ã͘æã ãی˜ääÏ
يكشنبه ۲۸ عقرب ۱۳۹۶
ÒÇÑÔ åÇ

 

گزارش

جاوید ( ۱۵ حمل ۱۳۹۲)

حکومت مستبد ایالتی خیبر پشتونخواه به کمک ارتش ددمنش آن کشور با تخریب چندین منزل زاغه نشینان کمپ ذاخیل برای تخلیه این محل برای آنها اولتیماتوم سه روزه صادر نموده است. باشندگان محل میگویند؛ آنها ادعای مالکیت کمپ متذکره را ندارند.بلکه خواهان مهلت مناسب اند، زیرا آنها از سی سال به این طرف ساکن این کمپ اند ودر مدت سه روز نمی توانند محل را ترک کنند. به اساس گزارش ها حکومت پاکستان، زمین کمپ مذکره را بالای یک بازرگان به فروش رسانیده است ،کار دار سفارت رژیم دست نشانده کرزی (شاه شجاع سوم) به خانواده های متضرر گفته اند که باید طبق فرمان حکومت ایالتی عمل کنند وسفارت برای آنها کاری کرده نمی تواند.

کمپ ذاخیل واقع در ولسوالی نوشهر ایالت خیبر پشتونخواه از جمله ده ها کمپ مهاجرین افغانستانی است که بعد از تجاوز نیروهای سوسیال امپریالیزم شوروی به افغانستان درپاکستان ساخته شده بود و بعد از کمپ شمشتو بزرگترین پناهگاه برای مهاجرین چادر نشین، افغانستانی بشمارمیرود که همین اکنون در حدود دو هزار پناهنده و مهاجر در آن زندگی میکنند.

ناگفته نباید گذاشت که کمپ متذکره در سیلاب های سال گذشته در زیر آب شده بود، باشندگان این کمپ مردمان دست فروش و بی بضاعت اند که بگفته خودشان نه توان برگشت به وطن را دارند و نه امکانات پرداخت کرایه.

ناگفته پیداست که درطول سی سال مهاجرت خلق های زحمتکش افغانستانی زندگی نهایت رقت باری راسپری کردندو باانواع تحقیر و توهین ساختندوسوختند.

توده های افغانستانی درطی این مدت شکنجه های نهایت شدیدراازسوی حکومات این کشورهاتجربه نمودند.

از زمان اشغال افغانستان توسط امپریالیزم غربی به سرباندی قصرسفیدنه تنها مهاجرین وپناهندگان افغانستانی به کشوربرنگشتندبلکه به دلیل فقر، بیکاری و ناامنی (حملات شدیدووحشیانه ناتو)سیلی ازمهاجرین به کشورهای جهان گسیل شدند و هم اکنون این روند به شدت تمام جریان دارد. به اساس راپور سالانه سازمان امور پناهندگان مردم افغانستان هنوز هم صدرنشین اتباع کشور هائی اند که در خواست پناهندگی میدهند.

توده های افغانستان که به امیددریافت لقمه نانی عازم کشورهای خارج می شوند؛ هرازگاهی یاطعمه کوسه ماهی های رودهای خلیج میشوند ویاهم شکارگلوله های پاسبانان این کشورها.اگرکدام مهاجرخوش طالع ازدام این درنده گان رهایی می یابدبازحلقه های دارزندان های کرج واوین انتظارآنهارامیکشد.

درطول یازده سال اشغال جزقتل، کشتار، فقر، بیکاری، آوارگی و مهاجرت چیزی دیگری نصیب توده های این مرزو بوم نشده وادامه این حالت سرنوشتی غیرازاین برای خلقهای این خطه در پی نخواهد داشت.

جنگ، غارت، انحصاروانباشت سرمایه از خصیصه های ذاتی امپریالزم میباشد، هرگاه در یک سوی سرمایه ای انباشت شود، در سوی دیگر ویرانی و خانه خرابی اکثریت توده های زحمتکش را در بر دارد. زیرا بدون ویرانی و خانه خرابی توده ها ی زحمتکش سرمایه نمی تواند انباشته شود.

اصل هدف امپریالیزم از اشغالگری و تجاوز به دیگر کشورها بدست آوردن سود و انباشت سرمایه می باشد. در شرایط کنونی امپریالیزم دچار بحرانهای شدید مالی گردیده، این بحرانها را امپریالیست ها می خواهند که از راه اشغال و تجاوزگری حل نمایند. بحرانهائی که امروز دامنگیر امپریالیست ها گردیده هیچ راه حلی ندارد، مگر با انقلاب.

توده های زحمتکش افغانستانی فقط با طرد و اخراج قهری نیروهای اشغالگری و برانداختن رژیم پوشالی و ایجاد جامعه نوین یعنی انقلاب دمکراتیک نوین می توانند به این معضل پایان دهند.